اگر مىخواستم كسى را به دوستى برگزينم ابو بكر را دوست خويش قرار مىدادم ، ولى ابو بكر را مانند خداوند ، صاحب من خطاب كنيد . « 1 » 3 . أنس مىگويد : لمّا خرج رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم من الغار ، أخذ أبو بكر بغرزه ، فنظر النبي صلّى اللّه عليه و آله و سلّم إلى وجهه ، فقال : يا أبا بكر أ لا أبشرك ؟ قال : بلى فداك أبي و أمّي ، قال صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : « إنّ اللّه يتجلّى يوم القيامة للخلائق عامّة و يتجلّى لك خاصة » ؛ زمانى كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از غار خارج شدند ، ابو بكر ركاب شتر پيامبر را گرفت ، پس پيامبر به او نگاه كرده فرمودند : اى ابو بكر آيا به تو بشارت دهم ؟ ابو بكر عرض كرد : آرى پدر و مادرم فدايت باد ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند : روز قيامت خداوند براى همه مردم به صورت عام تجلّى مىكند و براى تو به صورت خاص . « 2 » 4 . در روايتى ديگر باز از انس از ابو بكر چنين نقل شده است : « قلت للنبي صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و نحن في الغار : لو أنّ أحدهم نظر إلى قدميه لأبصرنا تحت قدميه ، قال : فقال : يا أبا بكر ما ظنّك باثنين اللّه ثالثهما » ؛ زمانى كه با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در غار بوديم به آن حضرت عرض كردم : اگر يكى از مشركين مقابل پايش را نگاه كند ما را خواهد ديد . آن حضرت فرمود : اى ابو بكر گمان تو درباره دو نفرى كه سوّمين آنها خداوند است چيست ؟ « 3 » 5 . غالب بن عبد اللّه از پدرش و وى از جد غالب چنين روايت مىكند : شهدت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم قال لحسّان بن ثابت : هل قلت في أبي بكر شيئا ؟ قل حتى اسمع ، قال : قلت : و ثاني اثنين في الغار المنيف و قد * طاف العدوّ به إذ صاعد الجبلا و كان حبّ رسول اللّه قد علموا * من الخلائق لم يعدل به بدلا فتبسّم النبي . « 4 »

--> ( 1 ) . محمد بخارى ، صحيح البخارى ، ج 7 ، ص 21 ، ح 3656 ؛ احمد ، مسند ، ج 1 ، ص 377 ؛ أحمد طبرانى ، المعجم الكبير ، ج 3 ، ص 278 ( 2 ) . محمّد ذهبى ، ميزان الاعتدال ، ج 3 ، ص 120 ، 144 ( 3 ) . محمد بخارى ، صحيح ، ج 5 ، ص 204 ؛ احمد ، مسند ، ج 1 ، ص 4 ؛ ترمذى ، سنن ، ج 4 ، ص 342 ( 4 ) . المستدرك ، ج 3 ، ص 63 ؛ الدر المنثور ، ج 4 ، ص 191